In Japan geef je geen fooi
De service zit in de prijs in restaurants, taxi\'s, hotels en vrijwel elke Japanse zaak. Laat geen extra geld op tafel.
Nee. In Japan bestaat de fooicultuur niet. De service wordt beschouwd als deel van de prijs en van de beroepstrots van de zaak. Geld op tafel laten kan worden opgevat als iets vergeten of, in sommige contexten, als een gebaar dat ongemakkelijk kan zijn voor het personeel.
De service zit in de prijs in restaurants, taxi\'s, hotels en vrijwel elke Japanse zaak. Laat geen extra geld op tafel.
Een praktisch detail dat goed is te weten voordat we geval per geval doornemen: in veel restaurants en winkels in Japan wordt het geld niet in de hand gegeven. Op de toonbank ligt een klein schaaltje (otsuri-zara) waarin je de biljetten en munten legt, en het wisselgeld wordt je ook in het schaaltje teruggegeven. Het is geen strikte regel, maar het is gebruikelijk en versterkt het idee dat de betaling een exacte transactie is, zonder extra\'s.
Geen fooi. Je betaalt precies de rekening. De ober kan achter je aan rennen om het geld terug te geven als je het op tafel laat in de veronderstelling dat het vergeten wisselgeld is.
Je betaalt precies wat de taximeter aangeeft. De chauffeur geeft het wisselgeld tot de laatste yen terug. "Hou het wisselgeld maar" zeggen veroorzaakt verwarring.
Geen fooi aan het receptiepersoneel, kruiers of schoonmaak. De kamerprijs omvat de volledige service.
Er bestaat de praktijk van de kokorozuke: een envelop met 1.000–2.000 ¥ per persoon die je bij aankomst aan de bediende geeft als voorafgaande dank. Het is niet verplicht en veel moderne ryokan verwachten het niet meer.
De gidsen van lokale Japanse bedrijven verwachten geen fooi. Je mag hem geven als de service uitzonderlijk was, maar het is niet de norm.
Gidsen die met groepen westerse toeristen werken, kunnen gewend zijn er een te krijgen. Een dankgebaar aan het eind van de tour is gepast, al niet verplicht.
In Japanse salons geef je geen fooi. De prijs van de behandeling is de eindprijs.
Japanse bezorgers verwachten of accepteren geen fooi. De betaling zit al in het servicetarief.
De Japanse servicecultuur heet omotenashi: de belangeloze gastvrijheid die geen eigen voordeel zoekt. In dit kader is uitstekende service een inherente verplichting van de functie, geen extra inspanning die een aanvullende geldelijke beloning verdient. Het idee dat een ober beter of slechter zou bedienen naargelang hij een fooi krijgt, staat lijnrecht tegenover het Japanse begrip van beroepstrots. Het is een van de trekken die de reiziger het meest verrast; we plaatsen het naast de rest van de gebruiken van Japan.
De prijs die je op het menu betaalt, omvat al de volledige service. Japanse zaken bouwen hun prijzen zo op dat het personeel een fatsoenlijk loon verdient zonder afhankelijk te zijn van wisselende fooien. Proberen een fooi te laten kan in sommige contexten zelfs worden opgevat als een suggestie dat de zaak niet genoeg betaalt of dat de werknemer liefdadigheid nodig heeft.
De enige situatie waar een aan fooi verwante praktijk bestaat in Japan is de kokorozuke (lett. "gevoel van het hart") in de traditionele ryokan van het middenhoge segment. Dit gebruik werkt zo:
Dat er geen fooien zijn, betekent niet dat de rekening altijd de menuprijs is en niets meer. Er zijn enkele legitieme kosten die de reiziger verrassen en die je niet met een fooi moet verwarren:
Nee. Japan is een van de weinige landen ter wereld waar de fooi niet bestaat als sociale praktijk. De service zit in de prijs en het personeel verwacht of accepteert geen extra geld in de overgrote meerderheid van de situaties.
Het meest waarschijnlijke is dat de ober achter je aan rent om hem terug te geven, in de veronderstelling dat je het wisselgeld bent vergeten. In Japan is vergeten geld teruggeven een diep verankerde eerlijkheidsnorm. In sommige zaken die sterk op internationaal toerisme gericht zijn, kan het personeel hem zonder ophef aannemen, maar in lokale restaurants kan het een ongemakkelijk moment creëren.
Nee. De taxi's in Japan hebben een taximeter en je betaalt precies wat hij aangeeft. De chauffeur kan je het wisselgeld tot de laatste yen teruggeven. Een fooi wordt niet verwacht of geaccepteerd. "Hou het wisselgeld maar" zeggen kan verwarring veroorzaken.
In standaardhotels laat je geen fooi. In de traditionele ryokan bestaat de optionele praktijk van de kokorozuke: een envelop met contant geld die je bij aankomst aan de bediende geeft als blijk van voorafgaande dank. Het is niet verplicht en veel moderne ryokan verwachten het niet meer. Doe je het, dan is het gebruikelijke bedrag 1.000–2.000 ¥ per persoon (~6–11 €). Je kunt de actuele koers raadplegen in de yenomrekenaar.
In tours uitgebaat door internationale bedrijven met gidsen die met groepen westerse toeristen werken, is een fooi aan de gids op het einde van de tour een gewaardeerd gebaar, al niet verplicht. In tours volledig beheerd door lokale Japanse bedrijven is het niet gebruikelijk.
In Japan wordt de kwaliteit van de service (omotenashi) beschouwd als een inherente verplichting van de functie, niet als iets dat met een extra bedrag wordt beloond. De prijs die je betaalt omvat al de volledige service, en de beroepstrots hangt niet af van fooien. Het is een van de aspecten van de reis die de reiziger het meest verrast; je kunt meer lezen over hoeveel kost een reis naar Japan en wat elke post omvat.
Het gebruikelijke bedrag van de kokorozuke is 1.000 tot 2.000 ¥ per persoon (~6–11 €). Hij wordt in een witte papieren envelop aan de bediende (nakai-san) gegeven aan het begin van het verblijf, niet op het einde. Meer dan 3.000 ¥ kan overdreven zijn. Het niet doen heeft helemaal geen invloed op de kwaliteit van de ontvangen service.
Met woorden en gebaren. Een oprecht "arigatou gozaimashita" (hartelijk dank, respectvolle vorm) met een lichte hoofdbuiging is het culturele equivalent van de fooi. Het Japanse personeel waardeert het oprecht. Wil je meer nuttige zinnen leren, raadpleeg dan de gids met Japanse zinnen.
De otoshi (お通し) is een klein hapje dat ze je serveren wanneer je gaat zitten in veel izakaya's zonder dat je het bestelt. Het is geen fooi of cadeau: het werkt als couvertkosten van zo'n 300–500 ¥ per persoon die op de rekening staat en die in de meeste zaken verplicht is. Verwar het niet met een fooi: in Japan hoef je nooit zelf geld toe te voegen, je betaalt alleen de menuprijs plus, waar die bestaat, een vaste en vooraf aangekondigde servicekost.