Hoe je je verplaatst in Tokio: metro, Suica en vervoer

De Suica (of zijn equivalent, de Pasmo) is een oplaadbare IC-kaart die werkt in alle metro\'s, JR-treinen, bussen en monorails van Tokio en de regio. Je hoeft geen kaartje te kopen voor elke rit: je houdt de kaart simpelweg bij de lezer van het poortje bij het in- en uitstappen, en het exacte bedrag wordt automatisch afgeschreven.

Naast vervoer werkt de Suica als betaalmiddel in konbini\'s, drankautomaten, kluizen, sommige restaurants en winkels. Het is de snelste manier om in Japan te betalen zonder contant geld.

Hoe je een Suica krijgt

Je hebt meerdere opties, allemaal geldig:

• Fysieke kaart in het station: de verkoop van fysieke Suica- en Pasmo-kaarten (de gewone, met 500 ¥ terugbetaalbare borg) is hervat bij de automaten van de stations in de Tokio-regio na het chiptekort van voorgaande jaren. Je koopt ze bij een automaat van elk JR-station (Shinjuku, Tokyo Station, enz.) en laadt er het gewenste saldo bovenop de borg op.
• Welcome Suica (toeristen): de versie bedoeld voor bezoekers met een kort verblijf. Hij heeft geen borg, maar verloopt na 28 dagen. Hij wordt verkocht op de luchthavens van Narita en Haneda en in de ticketcentra van JR East.
• Op de telefoon (de comfortabelste optie): je kunt een digitale Suica toevoegen aan Apple Wallet op iPhone of aan Google Wallet op compatibele Android-toestellen, en hem opladen met een creditcard zonder langs een automaat te hoeven. Met de Welcome Suica Mobile kun je hem zelfs instellen en saldo opladen voor je vertrekt.

Opladen kan bij elke stationsautomaat of in de konbini\'s (contant) of vanuit de app als je hem op de telefoon gebruikt. Voor een ruime dag is 2.000–3.000 ¥ (11–16 €) saldo meer dan genoeg.

Het spoorvervoer van Tokio wordt door verschillende bedrijven uitgebaat. Voor een toerist is het verstandig drie blokken te onderscheiden:

• Tokyo Metro en Toei (de metro): de metro zelf bestaat uit 13 lijnen verdeeld over twee operators: 9 lijnen van Tokyo Metro en 4 lijnen van de gemeentelijke metro Toei. Samen dekken ze het binnenste van de stad en zijn ze wat je voor de meeste toeristische verplaatsingen gebruikt.
• JR East (de bovengrondse treinen): omvat de beroemde Yamanote-ring, een ringlijn die de belangrijkste stations verbindt (Shinjuku, Shibuya, Harajuku, Akihabara, Ueno, Ikebukuro, Tokyo Station) en in zo\'n 60 minuten de hele ronde maakt. Het is de lijn die je het meest gaat gebruiken.
• Private lijnen (Keio, Odakyu, Tokyu, Keisei…): verbinden het centrum met de buitenwijken en dagtripjes (Hakone, Nikko, Kamakura). Voor toerisme binnen de stad heb je ze nauwelijks nodig.

Het goede nieuws: de Suica werkt op al deze netten zonder onderscheid. Je hoeft niet te weten van welk bedrijf de trein is om ervoor te betalen, alleen aantikken bij het in- en uitstappen.

De JR Pass (de pas voor toeristen voor langeafstand) dekt alleen JR-treinen, niet de metro van Tokyo Metro of Toei. Binnen Tokio dient de JR Pass alleen voor de Yamanote-lijn en andere JR-lijnen; voor al het overige heb je sowieso de Suica nodig. Daarom is de Suica, om je door de stad te verplaatsen, flexibeler dan afhankelijk zijn van de JR Pass.

Het systeem is eenvoudiger dan het lijkt. Dit zijn de stappen:

1. Open Google Maps (of de Citymapper-app, die perfect werkt in Tokio) en voer je bestemming in. De app vertelt je welke lijn je neemt, in welke richting en hoeveel haltes.
2. Ga door de poortjes door de Suica langs de lezer te halen. Het scherm toont het resterende saldo.
3. Daal af naar het juiste perron. In de grote stations zijn er schermen in het Japans en het Engels. De wagons tonen het aantal haltes tot het eindstation.
4. Verlaat het station door de poortjes door de Suica opnieuw langs de lezer te halen. Het systeem schrijft het exacte bedrag af op basis van de afgelegde afstand.

Neem je de verkeerde trein, geen probleem: je stapt weer uit en gaat opnieuw naar binnen. Je betaalt alleen wat je werkelijk hebt gereisd.

Spitsuren

In Tokio zijn de spitsuren echt: 7:30–9:30 en 17:30–20:00 op werkdagen. De treinen zitten helemaal vol. Vermijd die periodes als je kunt, of aanvaard het als een Japanse culturele ervaring.

Je hoeft geen speciale Japanse vervoersapp te downloaden. Deze drie dekken alles:

• Google Maps: werkt perfect in Tokio voor routes met openbaar vervoer. Toont realtime dienstregelingen, overstappen en looptijden. Het is de betrouwbaarste optie.
• Citymapper: alternatief voor Google Maps met een wat duidelijkere interface voor de metro. Heel goed om complexe routes met meerdere overstappen te plannen.
• Suica-app / Apple Wallet / Google Wallet: om het saldo van je digitale Suica rechtstreeks vanaf de telefoon te beheren.

Je hoeft geen apps in het Japans te downloaden of speciale datakaarten voor de metro te kopen: het 4G/5G-signaal bereikt de meeste perrons.

Er bestaat een pas bedoeld alleen voor buitenlandse toeristen, het Tokyo Subway Ticket, dat onbeperkt reizen toelaat op de lijnen van Tokyo Metro en Toei (de twee metronetten) gedurende 24, 48 of 72 uur op rij. Hij wordt verkocht op de luchthavens van Narita en Haneda, in sommige toeristenkantoren en bij bepaalde winkels, op vertoon van het paspoort.

• 24 uur: 1.000 ¥ (~5,4 €)
• 48 uur: 1.500 ¥ (~8,2 €)
• 72 uur: 2.000 ¥ (~10,9 €)

(De klok begint te lopen vanaf het eerste gebruik, niet om middernacht; kinderen van 6 tot 11 jaar betalen ongeveer de helft.)

De rekensom is simpel: omdat een losse metrorit gemiddeld zo\'n 200 ¥ kost, loont de pas van 24 uur vanaf zo\'n 5 ritten per dag, en die van 48 en 72 uur vanaf zo\'n 3–4 ritten per dag. Ga je veel met de metro en weinig met JR-lijnen, dan loont het.

De grote "maar": het Tokyo Subway Ticket dekt de Yamanote-lijn of welke JR-trein dan ook niet, juist de treinen die toeristen het meest gebruiken om Shinjuku, Shibuya, Harajuku en Ueno te verbinden. Hangt je route af van de Yamanote-ring, dan blijft de Suica praktischer omdat hij voor alles geldt. Een gebruikelijke strategie is beide combineren: de metropas voor de dagen met veel museum en binnenwijk, en de Suica voor de rest.

De taxi\'s in Tokio zijn schoon, punctueel en eerlijk — maar duur. Het starttarief ligt rond 500 ¥ (~2,7 €) voor de eerste kilometer ongeveer en loopt vanaf daar snel op. Ze zijn handig laat op de avond, wanneer de metro al niet meer rijdt (sluit tussen 00:00 en 01:00), of als je veel bagage hebt. Uber werkt in Tokio, maar gebruikt lokale taxi\'s: de prijzen zijn vergelijkbaar.

De bussen bestaan maar zijn minder intuïtief voor toeristen omdat de haltes niet altijd informatie in het Engels hebben. De prijs is vast (210–230 ¥) ongeacht de afstand, wat ze handig maakt voor korte ritten buiten de metro.

De fietsverhuur (dienst Docomo Bike Share, onder andere) is een uitstekende optie om wijken op straatniveau te verkennen — Asakusa, Ueno, Yanaka of Shimokitazawa zijn hier perfect voor. Prijs: ~150 ¥ per 30 minuten.